คุยโดยไม่ให้เบอร์โทรอย่างไร
เผยแพร่เมื่อ · Privemeet
คุณสนุกกับการรู้จักกันได้โดยยังไม่เปิดเผยเบอร์โทรส่วนตัว สิ่งสำคัญคือบอกการเลือกตรง ๆ ไม่แต่งข้ออ้างชวนเจรจา การใช้เครื่องมือคุยที่มีตอนนี้ให้เวลาตัดสินใจจะแบ่งปันอะไร แต่ไม่รับประกันการไม่ระบุตัวตนหรือกันอีกคนจากการเก็บข้อความ
เลือกคำอธิบายง่าย
ประโยคสั้นบอกว่าชอบรู้จักกันก่อนแลกข้อมูลติดต่อก็พอ ไม่ต้องเล่าประสบการณ์เก่ารายละเอียดหรือสัญญาว่าเมื่อไรจะเปลี่ยนใจ อย่าระบุวันเพื่อทำให้ขอบเขตดูชั่วคราว อีกคนตัดสินได้ว่าจังหวะนี้เหมาะกับเขาหรือไม่
ดูทางอ้อมถึงข้อมูล
ชื่อบัญชีสังคม เรื่องงาน หรือภาพหน้าจออาจเปิดเท่าเบอร์ ก่อนเสนอช่องทางอื่น ให้คิดบัญชีนั้นแสดงอะไรและใครหาเจอ อ่านข้อมูลบริการและตัวเลือกปัจจุบันแทนสมมติว่าช่องทางเป็นส่วนตัว ให้ข้อมูลน้อยในหนึ่งที่ช่วยน้อยถ้าเรื่องอื่นพาไปบัญชีส่วนตัวโดยตรง
คำขอซ้ำคือข้อมูลใหม่
อีกคนถามครั้งแรกได้เมื่อไม่รู้ความต้องการคุณ ปฏิกิริยาหลังอธิบายบอกมากกว่า ถ้ายังต่อรอง ขอพิสูจน์ความไว้ใจ หรือมองขอบเขตเป็นดูถูก ให้ย้ำสั้นและทบทวนการคุย ไม่ต้องหาข้ออ้างดีขึ้น การเคารพความต้องการการติดต่อเป็นส่วนหนึ่งของการคุยสบาย
เปิดทางเลือกโดยไม่สัญญา
คุณอาจให้ข้อมูลในภายหลังหรือไม่อยากให้เลย ทบทวนการเลือกนั้นรวมว่าอีกคนทำอะไรกับข้อมูลได้ ความสนใจไม่ใช่ความเร่งรีบ ถ้าไม่สบายใจ ให้พักและดูตัวเลือกบล็อกหรือรายงานที่มี เลือกขั้นต่อไปตามหน้าจอปัจจุบันและสถานการณ์ของคุณ
ตัวอย่างที่เขียนขึ้นสำหรับบทความ
- ชัดเจน: “ฉันอยากคุยที่นี่ระหว่างรู้จักกัน เลยยังไม่ให้เบอร์ในช่วงนี้”
- เมื่อขอซ้ำ: “บอกความต้องการแล้ว ขอไม่ถามซ้ำ ถ้าเปลี่ยนฉันจะบอกเอง”
- ทางอ้อม: “ฉันแยกบัญชีสังคมส่วนตัวไว้ด้วย แต่ยินดีคุยที่นี่ต่อ”
ขั้นตอนต่อไปของคุณ
เขียนขอบเขตติดต่อหนึ่งประโยค ตรวจว่าข้อมูลอื่นเปิดเรื่องเดียวกันไหม และใช้การยอมรับความต้องการเป็นส่วนหนึ่งของการประเมินบทสนทนา
คำถามในทางปฏิบัติ
ไม่ให้เบอร์แปลว่าไม่สนใจไหม
ไม่ คุณบอกความสนใจและขอบเขตในประโยคเดียวได้ อีกคนอาจยังชอบจังหวะต่างกัน
ยืนยันโทรศัพท์พิสูจน์ตัวตนหรืออายุไหม
ไม่ การยืนยันทางโทรศัพท์หรือข้อความสั้นอย่างเดียวไม่พิสูจน์ตัวตน อายุ หรือพฤติกรรมที่ไว้ใจได้ อย่าใช้เป็นเหตุปล่อยขอบเขต
ตัวอย่างต้นฉบับเหล่านี้แสดงวิธีพูดที่เป็นไปได้ ไม่ใช่เรื่องราวของสมาชิก คำรับรอง หรือคำสัญญาว่าจะได้ผลลัพธ์